IJsbrand's blog

Stagedagboek #5

Vrijdag 12 februari
Vandaag begon de dag op een andere kazerne, ik meldde me om acht uur op Kazerne Willem. Daar is de ademluchtwerkplaats, waar alle apparatuur wordt bijgevuld en onderhouden voor de adembescherming tijdens een brand. Je moet dan denken aan de flessen en de maskers die de zuurstof vervoeren naar het gezicht van een brandweerman.
Nico, het hoofd in de werkplaats, heeft mij eerst de dingen laten zie die komen kijken bij het schoonmaken en testen van de maskers. Daarna zijn we begonnen met de maskers die net uit de droger kwamen, die moesten weer in elkaar worden gezet en worden getest. Het testen is erg belangrijk, als er namelijk een lek in zit dan zet je daarmee een mensenleven op het spel tijdens een brand, diegene krijgt immers vervuilde lucht in z’n masker. Het testen gebeurd met speciale apparaten die een hoofd simuleren, waar je het masker op kunt bevestigen.

Nadat alle maskers waren getest was het tijd voor koffie, we deden dat in de kantine van Willem, waar het best wel druk was. Op die kazerne zitten namelijk ongeveer twintig man, o.a. voor een duikwagen, een autospuit, een ladder en een wagen van de adembescherming.
Nadat ik me aan de meesten had voorgesteld, hebben we even gezellig gezeten en verhalen aangehoord die de bezetting, zoals altijd, weer had.

Bij terugkomst in de werkplaats hebben we een kapot schild, waar de fles op bevestigt wordt, proberen te repareren, maar het lek kon niet worden verholpen. Dat schild moet dus naar een speciaal bedrijf wat meer kan dan de mensen in de werkplaats.
Toen kwam er een lading gebruikte maskers binnen bij uit het oefencentrum van de brandweer. Die hebben we allemaal losgekoppeld en in de wasmachine gedaan. Na ongeveer drie kwartier waren ze schoon en deden we ze in de droger.
Inmiddels was het al twaalf uur, tijd dus om te eten. In de kantine kwam iedereen wisselend binnen, at z’n broodje op en was weer weg, het was niet echt een gezamenlijke lunch.
Na de lunch zat mijn stageochtend op Willem er op en ben ik weer naar Hendrik gegaan.

Daar ben ik gaan sporten, maar nog voor dat ik goed en wel begonnen was moesten we de remise schoon gaan maken, daar heb ik mee geholpen.
Daarna kon ik echt gaan sporten en heb dan ook lekker geroeid en hardgelopen.

Nadat ik me weer had omgekleed en even was bijgekomen in de kantine heb ik aardappels geschild met wat ploegleden. Onder het genot van leuke verhalen was dat snel gebeurd. Daarna hebben we nog even wat gedronken.

Om half vier ben ik begonnen met dit dagverslag, intussen was de bezetting van Kazerne Dirk ook binnen gekomen, die gingen sporten in onze zaal. Toen ik bijna klaar was met het verslag ging het alarm. Er werd niks omgeroepen, dus het was nog onduidelijk wat het was, maar ook voor wie. Want omdat Dirk bij ons was zou het alarm ook afgaan als alleen zij zouden moeten uitrukken, maar in de remise werd duidelijk was het was: een brand in een sportschool aan de Lijnbaansgracht.

(De vlammen en rook kwamen er bij aankomst flink uit)

Bij aankomst sloegen de vlammen uit het pand en de zwarte rook kolkte omhoog. Langzaam vulde de straat zich met rook en ik was dus genoodzaakt om ook verder achteruit te gaan. Nu begreep ik goed hoe belangrijk het is om de adembescherming voor de bemanning goed te testen, als ze in deze rook goed moeten kunnen blussen…
Toen de rook wat was opgetrokken werd de schade wel duidelijk, de bemanning gooide wat resten naar buiten en kwamen daarna zelf naar buiten. Ze zaten helemaal vol met roet en as, niks was nog schoon.
Inmiddels was ook de adembeschermingswagen aangekomen, met de schone maskers voor de mensen die waren ingezet. Nu konden we ook op gaan ruimen.
Tijdens het opruimen kwam de eigenaar van het pand aan, die was erg nerveus, wat ik me natuurlijk heel erg goed voor kan stellen. Hij werd goed opgevangen door mensen van de verzekeringen en de brandweer, die hebben nog wel wat te doen.
Het is mij wel duidelijk geworden hoe belangrijk het is om goede vluchtwegen te hebben. Mede daardoor zijn er geen slachtoffers gevallen, iedereen is razend snel naar buiten gegaan. Als daar geen aandacht aan was besteed hadden we nu veel slachtoffers op moeten vangen. Want zelfs de mensen uit de sauna zijn direct naar buiten gegaan, en die stond dus ook gewoon nog aan toen de brandweer daar kwam blussen.

Terug op de kazerne heeft iedereen zijn kleding in de was gedaan, in ieder geval de mensen die binnen zijn geweest. Daarna heb ik de mensen te drinken ingeschonken en hebben we de inzet nog een beetje doorgesproken.
Om half zes zat deze (speciale) dag er ook weer op.