IJsbrand's blog

Vlieland heeft mij gegroet – de foto’s

Vorige week was ik een aantal dagen op het Waddeneiland Vlieland. Bij aankomst met de boot groette een groen bord op het havenhoofd mij, dat gold ook toen ik het eiland weer verliet. Tussen die twee momenten was er veel te beleven op het eiland door de wind die steeds harder werd en omdat het gewoon een mooi eiland is.
In dit bericht heb ik een selectie gemaakt van de mooiste/beste foto’s uit die dagen, begeleid door een kort stukje tekst.

(Aan het einde van een grauwe middag zeilt een zeilschip verlaten over de Waddenzee, op zoek naar een plaats om aan te gaan meren)

(De snelste verbinding met de wal voor patiënten is de SAR (Search and Rescue) Helikopter. Deze heeft een vaste standplaats op Vlieland en bediend vanuit daar ook de andere eilanden. Op deze foto komt hij net terug van een oefening en staat bijna aan de grond)

(Passerende mensen worden door middel van bordjes geattendeerd op het mogelijke gevaar dat de helikopter met zich mee brengt. De helikopter rukt namelijk ten alle tijden uit om hulp te verlenen aan burgers, maar ook aan militairen, die een eigen oefenterrein hebben op Vlieland)

(De helikopterbemanning controleert de laatste dingen en stijgt dan naar de volgende stop)

(De politie patrouilleert met verschillende maten boten rond de kust van het eiland. Op deze foto de grootste en kleinste van die boten die ik rond het eiland heb gezien)

(In de haven liggen vele soorten schepen, maar één ding hebben ze gemeen: De Nederlandse Vlag hangt in top!)

(De veerboot, die het eiland elke dag meerdere malen aandoet, vaart langs het strand waar een aantal fanatieke wandelaars. Die wandelaars maken ondanks de zandopwaaiende wind een strandwandeling)

(En dan komt de dag waarop de wind een kracht van negen op de Schaal van Richter bereikt. De zee produceert hoge golven en het is dan de beurt aan de middelgrote politieboot om die golven te trotseren…)

(Ondanks het slechte weer besluit een zeilschip toch uit te varen. Het uitvaren leverde momenten op waarbij je je hart vasthield, maar eenmaal op volle zee levert het vooral mooie foto’s op)

(Een meeuw geniet van de wind boven de golven. Op de achtergrond een van de eilandbewoners die geld weet te halen uit het slechte weer: hij vaart gasten met een rubberen boot de zee op en die komen drijfnat, maar een te gekke ervaring rijker weer terug)

(De KNRM (Koninklijke Nederlandse Redding Maatschappij) krijgt bericht van een vaartuig dat aan de grond is geraakt. Twee boten met vrijwilligers varen uit om het schip te helpen. Op deze foto de grootste van de twee: ‘Graaf van Byland’t)

(De tweede van Post Vlieland: een kleinere, rubberen boot. De bemanning is nog druk bezig met het in orde brengen van de boot als ze de woeste zee betreden)

(Een bankje waar je normaal met droge voeten langs kunt lopen en even op kunt gaan zitten is door het gestegen water onbereikbaar gemaakt, het is wachten op beter weer…)